Groote Tiet’n 2

Een nieuwe hike staat op het programma voor vandaag. We gaan naar Hidden Falls via een bootshuttle over Jenny Lake en dan wandelen we naar boven en terug vanaf de overkant naar de parkeerplaats. Onderweg richting Jenny Lake zien we ineens zwaailichten en een heleboel mensen langs de kant van de weg staan. Dat moet betekenen dat er wildlife te zien is. Ik spring de camper uit, kijk wat er te zien is en sein naar Peter en de jongens dat ze moeten opschieten. Daar loopt een grizzly bear! Wow, dat is vet… die hebben we nog niet eerder gezien. Hij/zij wandelt op z’n gemak door de weide en stopt zo nu en dan voor een plantje of wortel of iets dergelijks. Grizzly eten vooral planten, wortels en dennenappels, maar zo af en toe gaat er ook wel een baby bizon of elk naar binnen. De jongens mogen een verrekijker lenen van een man die naast ons staat. En zo kunnen we allemaal goed naar de beer kijken. Grizzly bear zien: check! De rangers van het park doen dit overigens wel goed. Ze zetten een deel van de weg af, zorgen dat je plek hebt om te kijken en zorgen ook dat het verkeer blijft doorstromen. Ze maken het je dus erg makkelijk om te kijken in plaats van moeilijk. Dat zien we graag.

Verderlicht beginnen we aan onze hike naar Hidden Falls. Het is een klim, de waterval is mooi en daarna lopen we naar boven door voor ‘inspiration point’. Een uitzicht over Jenny Lake en een groot deel van de vallei. Prachtig. Dan hiken we terug naar beneden. Het is een mooie wandeling, maar onwijs druk. Jammer genoeg hebben we veel tegenliggers waardoor je gewoon vaak moet stoppen en niet lekker in je eigen tempo kunt lopen. Maar joh, wie maakt ons wat? Wij hebben een grizzly bear gezien J. Eenmaal terug lunchen we lekker wat in de camper met uitzicht op de bergen. Bij de camping terug willen we wat kleine boodschappen halen bij de winkel. En ook hier zien we ineens allemaal mensen staan kijken… We lopen er snel naartoe en dan zien we een moeder vos (waarschijnlijk dezelfde als gisteren) met 5 kleintjes! O wat schattig. Ze spelen met elkaar en dollen en rennen. Moeder probeert de boel in de gaten te houden. En wat blijkt, haar hol zit onder de wasserette. Goede plek. Ruikt altijd lekker en er komt vast ook wat warmte van af ;). Dan ineens neemt ze het rit aan… Op zoek  naar eten. Ja je zult in je eentje vijf van die doerakken moeten voeden. Dan mag je wel regelmatig op jacht gaan. Geweldig! En na het eten besluiten Peet en ik nog naar het meer te lopen voor de zonsondergang. En die is toch mooi…. zucht… Wat een toffe dag was dit weer.

Er is er een jarig hoera, hoera, dat kun je wel zien dat ben ik J. ’s Ochtends word ik wakker gezongen door Peet en de jongens die klaar staan met koffie, cadeautjes en een filmpje met lieve verjaardagsberichten van familie en vrienden. De camper hangt vol met ballonnen en slingers. Ik voel me echt jarig hier in Grand Teton. Na het ontbijt rijden we richting Lake Taggart, voor onze laatste hike hier in het park. En ook hier zien we mensen langs de weg staan (niet veel, dus Peet hou de vaart erin), maar ik zie ineens een zwarte vacht in de bosjes. Een zwarte beer! Peet weer in de ankers, wij snel de camper uit. Ja, een zwarte beer! Ik klim met de jongens op het dak van de camper, dan kunnen we hem goed volgen. En het gekke dier steekt gewoon de weg over! Wow, wat gaaf! We hebben hem echt goed kunnen zien. Nu geloven we echt dat hier beren zitten (wij maakten grapjes over dat ‘overdreven gedoe’ met beren, omdat we nog nooit een beer gezien hadden), maar we zijn overtuigd. En het is zo leuk om ze te zien! En wie kan nou zeggen dat ze een zwarte beer op haar verjaardag heeft gezien? Dus mijn dag kan echt niet meer stuk.

De hike naar Lake Taggart is mooi, maar niet adembenemend. Onderweg ook veel muggen dus niet zo heel relaxt met al die muggenspray op je lijf. De terugweg pakken we nog de route langs de bizons mee. Altijd vet om die nog even te zien en dan richting de wasserette. Dit keer om echt te wassen (wat een berg was!) en ja, de vossen zien is natuurlijk altijd leuk. De jongens werken hard aan hun opdrachten uit de Junior Ranger boeken, want een nieuwe badge ligt op de loer. En we hebben verbinding met de wifi, dus kunnen we weer even contact hebben met het thuisfront. We proberen deze dagen zoveel mogelijk wifi te zoeken, want het worden spannende dagen… we wachten namelijk op de geboorte van ons nichtje, nu tijdelijk Tante Pollewop genaamd. Nog geen nieuws zo blijkt… Spannend!

Terug naar boven