I want to ride my bicycle

Vanuit het koude, natte en grijze Hope rijden we richting Vancouver. En al snel klaart de lucht op en zien we die mooie blauwe hemel weer tevoorschijn komen. Ook zien we onderweg nog big horn sheep langs de weg staan. Eindelijk de mannetjes met die grote ronde horens. Cool! Yes, een goed besluit om wat eerder naar Vancouver te gaan zo blijkt. We rijden meteen naar de camping (Capilano RV Park), stallen onze Bruce weer op zijn plekkie en doen ieder ff onze eigen ding. Heerlijk om weer in de zon te zitten (we hebben maar 1,5 dag regen gehad, maar toch 😉 en even te relaxen. Naast de camping zit een nieuw winkelcentrum met binnenspeeltuin. Nou maar even daar een kijkje nemen en de jongens daar laten uitrazen. Dat lukt: we kunnen een ze daar een uur achterlaten en wij kunnen even shoppen. Dus ik duik de H&M in om wat nieuws te scoren voor mijn dagen in Seattle en New York. Inmiddels zijn er zoveel shirts verwassen, gekrompen, vies of gewoon niet meer leuk dat ik wel toe ben aan wat nieuws. Ik slaag met een leuk rokje, wat shirtjes en een leuke jurk. Nou kijk, een uurtje voor mijzelf en het mens is weer helemaal blij J. ’s Avonds kijken we vooral wat we de volgende dagen willen zien en doen in Vancouver. Zoals zo vaak is de keuze reuze, dus moeten we ook echt kiezen wat we willen.

We besluiten de volgende dag te lopen naar Stanley Park en aan de rand van het park een fiets te huren. We hoeven daarvoor alleen maar de brug over te steken waar de camping naast ligt. Maar alles bij elkaar lopen we toch snel een uur voordat we aan de andere kant van het park zijn. Bij een grote fietsverhuurder scoren we twee beach cruisers en voor de jongens twee bijna nieuwe mountain bikes. Helmpie op en daar gaan de Wildbeans hoor, na maanden weer eens op een fiets! Niven valt na 5 minuten natuurlijk al weer van zijn fiets. Het is dus blijkbaar toch even wennen. Maar kort daarna heeft ook hij het gevoel in de benen en kunnen we echt op pad. Heerlijk om weer lekker te fietsen, dat hebben we echt gemist. En Vancouver leent zich hier erg goed voor. Er zijn naast het grote Stanley Park, heel veel andere parken en fietsroutes door de stad. Er zijn zelfs aparte fietspaden, dus zo veilig als het maar kan. En zo fietsen we heerlijk langs de kust, stoppen we regelmatig om wat te bezichtigen zoals echte totempalen, een standbeeld, een raccoon die de prullenbak leeg eet, een speeltuin, een speeltuin, en he kijk! een speeltuin!! Na een paar uur fietsen moeten we toch echt terug naar de camping. Nog even kijken bij de watervliegtuigen die af en aan landen en opstijgen. En een lekker ijsje gaat er ook nog best in. Dan zijn we klaar om de Lions Gate Bridge weer op te fietsen. En dat is naast de eerdere heuvels die we al gehad hebben een sportieve uitdaging. Dus versnelling op 1 en trappen maar. En op de camping kunnen de jongens er geen genoeg van krijgen, dus fietsen nog heel wat rondjes meer.

De volgende dag springen we, nadat we onze camper naar een ander plekje verplaatst hebben, weer op het zadel. Oef…. Dat voelen we wel… Dat kan toch niet waar zijn? Dat wij Nederlanders, dagelijkse fietsers, nu ineens zadelpijn hebben??? Zelfs de jongens klagen erover. Nou kwestie van doorzetten en hup daar gaan we, de brug weer op en over, door het park en nu naar Granville Island, waar ze een public market hebben, veel galeries en een kids market. Maar voordat we daar zijn stoppen we bij speeltuinen, speeltuinen en speeltuinen. Vancouver is erg groen en het stikt er van de leuke parken en.. speeltuinen. Ook komen we prachtige bloemenperken en buurt moestuinen tegen. En van al dat gefiets krijg je honger. En laten we nu eindelijk een eens broodjeszaak vinden met heuse tosti’s! Dus voordat we een keer bij de markt zijn, is het al halverwege de middag. Maar alsnog leuk om een kijkje te nemen, wat fruit te kopen en de jongens een paar spelletjes te laten spelen bij de kids market. Ze hebben een oud pakhuis omgetoverd tot een groot kinderwarenhuis met winkels, een binnenspeeltuin, eten en drinken en game rooms. Op zich een leuk concept, maar ik had dat dan zelf anders aangepakt. Het eten is er alleen maar vreselijk ongezond (er is nog geen appel te koop), er is een hoop ‘Chinese meuk’ te koop of te winnen (zeg maar die kermis troep) en je wordt totaal krankzinnig van de herrie. Dat kan stukken beter.

Daarna door naar Gastown, het stukje stad waar het ooit begonnen is met Vancouver (dat vroeger dus Gastown heette). We fietsen langs China Town (wat niet zo heel boeiend is) en langs veel zwervers en drugverslaafden (verder niet veel gezien, behalve daar) en opeens komen we in een heel leuk oud stukje stad terecht. Er staat een gekke oude stoomklok die elk kwartier een deuntje fluit (en de jongens vonden het geweldig ;S). Ik merk aan de jongens dat ze moe zijn, dus we besluiten wat te eten bij een pasta restaurant en daarna de koolhydraten er weer af te fietsen richting de fietsverhuur, daar onze fietsen in te leveren en met de bus naar huis te gaan. Als we vlakbij de camping uit de bus stappen, horen we toch een harde klap achter ons. Er botsen met grote snelheid twee auto’s op elkaar! Een ligt helemaal aan puin, de ander lijkt er zowat onbeschadigd vanaf te komen. De jongens schrikken enorm, en met de schrik in onze benen lopen we terug naar de camping. Ondanks dit toch weer een leuke dag in de pocket.

Inmiddels is het zondag en besluiten we om zondag als rustdag te pakken. We doen dus even niks anders dan lezen, zwemmen, buitenspelen, blog bijwerken en ’s middags pakken we in de naastgelegen spiksplinternieuwe bioscoop een film: Toy Story 4. Eindelijk languit in heerlijk (zachte) stoelen…. Peet en ik moeten nog uitkijken dat we niet in slaap vallen 😉 ’s Avonds kletsen we gezellig met onze Nederlandse buren, een gezin met 4 kinderen uit Capelle aan de IJssel. Ze zijn net begonnen met reizen met hun eigen camper door Canada. En dus wisselen we tips uit en wat reisverhalen en –ervaringen. De volgende ochtend gaan de jongens nog met de jongste zoon van het gezin spelen en staan we nog even gezellig een praatje te maken. De kaart voor de nationale parken van Canada is aan dit gezin goed besteed en wij hebben hem toch niet meer nodig. Als dank krijgen de jongens nog geld om wat leuks te kopen, dat is toch super lief? Het is tijd om afscheid te nemen en naar de Canadees/Amerikaanse grens te rijden om weer terug naar de USA te gaan. Zouden ze ons er weer in laten???

One Response

  1. Weer mooie dingen gezien in Vancouver en ja fietsen verleer je niet maar is wel weer even wennen, nog een goede reis naar Seattle en op naar New York.

Comments are closed.