Ice Ice Baby (no vanilla)

De Icefields Parkway is vandaag onze route. Deze weg slingert door de Rocky’s van Banff naar Jasper langs meren, gletsjers en watervallen. Het is bewolkt, dus de mooie strakke blauwe luchten moeten we er even bij denken, maar zelfs nu is het hier prachtig. We rijden langs Bow Lake met zijn spiegeling van de bergen op de achtergrond en Peyto Lake met zijn onverstelbaar blauwe kleur. Ook brengen we een bezoek aan de Athabasca Glacier. Je kunt hier tot bijna aan de voet van de gletsjer lopen. Ook kun je er ice walks doen, met een bus op de gletsjer rijden (wie dat heeft bedacht…) en er is vlakbij een glazen brug waar je op kunt lopen met een spectaculair uitzicht. Niets van dat trekt echt onze aandacht, behalve de ice walks. Misschien doen we dat later nog. Eerst maar eens dichtbij de gletsjer kijken. Ook hier komen we onderweg naar de gletsjertong bordjes tegen met jaartallen waar de gletsjertong toen eindigde… daar word je niet echt vrolijk van ongeacht de oorzaak. Zorgwekkend en ook heel jammer dat deze ijsmonsters aan het verdwijnen zijn. Ze maken altijd indruk, vooral als je via de morenen naar de tong loopt. Het is er wel erg koud. Vandaag was het weer vier seizoenen in een dag. Het begon met fris lenteweer, toen kwam er een bui en was het ineens herfst. De zon laat zich heel af en toe zien en dan is het meteen lekker zomers en bij de gletsjer staat een ijzige wind, komt de regen hard naar beneden en zijn we blij dat we onze winterjassen aan hebben gedaan. Dan even bij het icefield center informatie opvragen over Jasper en de hikes die we kunnen doen daar. Lekker een warme chocolademelk drinken in de camper en dan door richting Jasper.

Inmiddels is het al einde van de middag, want al die mooie dingen onderweg nemen aardig wat tijd in beslag. En al rijdend richting de camping komen we drie beren tegen! Altijd tof om die te zien. Het valt ons op dat de zwarte beren hier ook echt zwart van vacht zijn. In Yellowstone zagen we ook nog wel eens een ‘blonde’ beer of een cappuccino kleurige voorbij komen. Maar hier is zwart ook echt zwart. Eenmaal op de camping vinden we weer een mooie plek. En werken we aan de planning voor morgen. De weersvoorspellingen zijn niet al te best, dus even kijken wat dat betekent voor onze plannen in Jasper.

Als we wakker worden is het bewolkt, maar wel droog. Dus gaan we eerst even kijken in het stadje Jasper, dat vlakbij ligt. We rijden langs de brandweerkazerne waar we allemaal kinderen buiten zien met Marshall van Paw Patrol (de Brandweerhond) en er staat een mooie brandweerwagen buiten. Maar voordat Hepie en Hepie hun schoenen aan hebben en een keer klaar zijn, is het feest al voorbij… Maar we mogen wel in de kazerne kijken, en zelfs in een brandweerwagen kruipen! Super cool! Momenteel is het brandgevaar in Jasper erg laag, omdat het veel geregend heeft. Absurd veel volgens de brandweervrouw die met ons een praatje maakt. Maar goed: dat heeft dus ook een voordeel J Zo zien we het dan maar. Daarna vinden we een leuk koffietentje waar we ook een heerlijke cheesecake eten en dan rijden we door naar Edith Cavell. Een gletsjer met gletsjermeer waar ze net nieuwe wandelingen hebben uitgezet en de weg ernaartoe is ook verbeterd. Nou dat willen we graag zien. Bij de start van de route vinden we een bord dat RV’s maximaal 25” lang mogen zijn, wij zijn 27” dus eigenlijk mogen we niet naar boven rijden. Maar boeien: zo erg kan het toch niet zijn? De route is prachtig en onze eigen Max Verstappen rijdt Bruce zonder problemen de berg op. En daar hebben we geen spijt van want het is hier prachtig. Af en toe breekt de zon ook door, dus dat is fijn. De gletsjer zie je zo liggen, daarbij stroomt een waterval en al dat water stroom het gletsjermeer in. De tong van de gletsjer ligt aan de rand van het meer. Super vet. We mogen vanwege afbrekend ijs eigenlijk niet naar het meer lopen, maar doen het toch (net als bijna iedereen trouwens). Wel echt tof om zo dichtbij het meer en de gletsjer te kunnen komen.

Eenmaal weer beneden rijden we door naar de Athabasca waterval. Wat een geweld is dat zeg! Er komt allemaal smeltwater naar beneden nu met veel modder en steengruis, wat de gletsjer in de afgelopen duizend van bergtoppen heeft afgeschuurd. Daarom is de rivier nu melkwit in plaats van helder blauw. De waterval dondert en raast. De jongens gaan nog even in de spray staan en zijn binnen een paar seconden doorweekt. En ook deze dag besluiten we weer met een ontmoeting met een zwarte beer. Uiteindelijk is het qua weer erg meegevallen en aan het einde van de dag breekt zelfs de zon door en wordt de lucht steeds blauwer. Hopelijk kunnen we dit morgen vasthouden.